Zaanse hond verkiezing
Omdat ik een show had gedaan in Alkmaar kregen we een uitnodiging voor de Zaanse Club Match van mijn vrienden uit Zaandam. Voor wie zich het niet meer kan herinneren…ik heb daar een zeer succesvolle ringtraining achter de rug. In eerste instantie wilde ik niet heen, maar toen we zagen dat rasspecialist Pamela Runderkamp kwam keuren, besloten we om heen te gaan, want een keurrapport van haar vonden we belangrijker dan de gezelligheid van de club.
We waren op tijd want de show begon op 10 uur en ik heb natuurlijk wel wat tijd nodig om mezelf op te tutten. Elles had in het boekje gekeken en met de nummers 4 en 5 leek het erop dat we als eerste gekeurd zouden worden.
Uiteindelijk bleek dat deze catelogus meer leek op een spelletje memory. Na een tijdje snapte geen enkele deelnemer meer wat de volgorde was van keuren. Er zat niets anders op dan op onze beurt te wachten. En die was aan het einde van een hele lange rij.
Lisa begon al behoorlijk moe te worden. Pas om 2 uur mocht zij dan eindelijk de ring in. Voor die tijd hadden we al even geoefend.
Maar in de ring bleek Lisa wat afgeleid te zijn. Elles had heel goed gelet op de ontbijtkoekreclame en besloot deze te vervangen door een Frolic.
Aangezien Lisa dan volgt als een klein muilezeltje liep ze uiteindelijk een prachtig mooie driehoek en ronde.
De keurmeester was erg gecharmeerd van ons kleine ratje en Lisa knuffelde haar flink. Pamela vond dat mijn kleine zusje al zo goed ontwikkelde bone had, dat ook een andere mevrouw moest voelen. Beiden spraken hun positieve verbazing uit. Lisa kreeg een prachtig keurrapport.
Jonge dame van 4 maanden. Vrouwelijk goed gevormd hoofd. Expressief donker oog. Pigment onderweg. Schaargebit. In aanleg goede vacht. Fantastisch temperament. Goed topline. Mooi Lichaam en super bone. Temperamentvolle gang.
Daarna moest ik aan de bak. Het was warm maar Elles had me zo mooi gemaakt dat ik letterlijk straalde.
Ik was bang dat ze mijn lijf te lang zou vinden, net zoals ze dat altijd van mijn papa vond. En ik schrok helemaal toen ze mijn spelt uitdeed. Zou ze mijn kale plek ontdekken? Gelukkig deed ze hem snel weer in. Ook ik kreeg een mooi keurrapport
Teef van 17 maanden. Uitmuntend type. Vrouwelijk goed gevormd hoofd. Zag het oog graag wat donkerder. Prima pigment. Voldoende topline. Goed lichaam
Makkelijke goede gangen. Prima temperament.
Omdat we beiden enige in ons klasse waren werd Lisa beste baby en ik werd BOB. Dat hield in dat we nog een keer de ring in moesten. Lisa was ondertussen zo moe geworden dat ze in een diepe slaap viel. Elles ging ons keurrapport ophalen, maar kreeg die niet mee omdat we nog een keer de ring in moesten. Zo in eens zagen we dat de baby erering al begonnen was en moest Lisa uit haar slaap gehaald worden om in de volle zon te gaan staan.
Lisa werd heel verdrietig en begon te huilen. De keurmeester zag haar niet staan. Dit was overigens een andere mevrouw en Lisa werd gelijk de ring uitgezet. Ze had haar niet eens bevoeld of bekeken! Hoe kun je nou een hond keuren met je ogen dicht?
Lisa was verdrietig en moe en we vroegen nogmaals om de keurrapporten want mijn kleine babyzus kon gewoon niet nog langer wakker blijven. Je mag toch verwachten van een kynologenclub dat ze wel snappen dat een jonge hond haar slaap nodig heeft en na een dag van ruim 6 uur show behoorlijk gesloopt is. We kregen alleen haar rapport mee en ik zou nog tegen de herders moeten. Maar mijn zusje is belangrijker dan zo’n stomme keuring en waarom zou ik nog wachten op een mevrouw die mij niet eens betast? Onze buurman heeft gelukkig mijn rapport meegenomen zodat ik die vanavond alsnog heb gekregen. De KC was nog beledigd ook dat we niet wilden wachten. We hadden al de hele dag gewacht omdat ze een volslagen ongeorganiseerde show hadden. Onze keurmeester liep met het zweet op haar voorhoofd te keuren, terwijl die uit de andere ring even naar huis was gegaan om haar eigen hond uit te laten. Nee die had ze niet meegenomen, want ze vond het te warm en dat was zielig voor hem! Als Lisa moe en warm was geweest, hadden we haar maar even op een natte handdoek moeten leggen.
We zijn erg blij met onze keuringsrapporten van Pamela en daar kwamen we gelukkig voor. Een open show zullen we nooit meer doen. We misten de gezelligheid van tante Rosita, Elly, mijn mensen-moeder en Charlotte en mijn vrienden Shaggy, Smilla en Romeo. In je eentje een show lopen is erg ongezellig, want het lange wachten laat je toch wel het sociale contact missen.
