Weekend naar Hellendoorn

Vrijdag gingen we lekker een weekend weg. Lisa en ik hadden er zin in! Er was ons veel bos beloofd en op de afbeeldingen zag het huisje er ook geweldig uit.

We gingen deze keer naar Overijssel in plaats van Drenthe. We waren er nog nooit geweest, maar Nike wel 2 jaar terug. Op de heen weg hadden we veel file, maar dat mocht de pret niet drukken want er was ons veel bos beloofd. Daar aangekomen in het huisje dachten we maar 1 ding: wat is het hier klein. Lisa en ik konden onze kont niet keren. Lisa bleef maar rondjes lopen om haar plekje te vinden. We besloten om lekker naar het bos te gaan. De uitgang zat vlak naast ons huisje. Ik zag maar 1 ding: wat was die straat toch glimmend. De vele sneeuwval gecombineerd met dooi en een bevroren ondergrond had de weg veranderd in een ijsbaan. Glibberend liepen we het bos in om daar te ontdekken dat de paden niet veel beter waren. In een smalle strook naast het wandelpad konden we ons nog enigszins voortbewegen. Spelen konden we niet, want dan scheurden onze pezen uit elkaar.

Dit was NIET leuk. De volgende dag hadden we besloten naar Hoenderloo te rijden. Op de heenreis hadden we al gezien dat hier geen sneeuw meer te vinden was, dus zouden we daar een goeie kans hebben voor een normale wandeling. Maar de pech sloeg weer toe, want baas werd ziek. En wij moesten het doen met een wandeling op het park. Want ja…het bos was onbegaanbaar Gelukkig besloten de baasjes al vrij snel om naar huis te gaan. Lisa en ik waren blij. Geen ijs, ruimte in huis en onze eigen plek. Dag Hellendoorn…hier komen we NOOIT meer!