Naar het bos

Ik had de afgelopen week weer veel energie opgespaard. Ondanks dat Elles haar sportschooltraining een aantal keer heeft ingeruild voor een lange wandeling. Het werd weer eens hoognodig tijd dat ik even kon rennen. Dus kon ik mij vanochtend weer lekker druk maken en iederen aansporen om zo snel mogelijk die auto in te gaan. Elles reed wat mij betreft veel te langszaam vanwege al die stomme radarcontroles op de A1, dus deden we er weer een uur over om in Hoenderloo te komen.

Het laatste stukje wilde ik het liefst weer voorin zitten zodat ik geplakt met mijn zwarte neus tegen de vooruit, me niets kon laten ontgaan. Daar aangekomen zette ik het gelijk op een rennen. Er was niemand op de parkeerplaats dus toen ik 10 rondjes gerend had (en met een droge strot om water bededelde), konden we beginnen aan de wandeling.

Niet dat ik rustig wandelde hoor, ik heb af en toe nog wel even lekker de geest gekregen. Maar aan het einde van de wandeling moest mijn baas mij echt de auto intillen. Zoals Joling dat zegt: “Ik had er de kracht niet meer voor”.