Lekker uitwaaien

Het was niet best weer vanochtend. Ik keek naar buiten en zag een bijna zwarte lucht boven ons huis voorbij waaien. De regen vloeide rijkelijk, maar ook de zon probeerde er doorheen te komen. Het was een beetje afwachten of we wel weg zouden gaan, maar de vooruitzichten waren goed, dus waagden we het er maar op. De weg naar het strand toe was ook nat. “Het laatste buitje” zei baas nog. De zee was rustig en er waren nagenoeg geen kwallen deze keer. Lisa en ik genoten van het harde zand!

Na een tijdje wandelen op het strand zagen we het in de verte al weer regenen. Donkere wolken kwamen onze kant op en we zouden goed nat worden. Gelukkig ging de bui schuin over ons heen en bleef de zon schijnen. Dit gaf uiteraard een prachtig contrast in de vorm van de regenboog. Of zoals wij OES zeggen: De Rainbow Bridge. De Nikes keken mee

We gingen wandelen door het infiltratiegebied van de PWN. Het Noord Hollands Duinreservaat is 1 van de weinige gebieden dat door een instantie beheerd wordt. Daarom zijn ook veel mensen verbaasd als ze horen dat je een entreekaartje moet kopen om hier te mogen wandelen. Elles heeft voor iedereen een jaarkaart gekocht. Van dit geld kan het gebied onderhouden worden, en worden er prachtige wandelingen uitgezet. Eigenlijk investeer je dus gewoon in de toekomst

Inmiddels hadden we honger gekregen. De strandtenten staan er nog tot 25 oktober dus besloten we om hier te gaan eten. Dat was superleuk, want we hadden een groot raam met uitzicht op het strand, zee en de voorbijgangers! Moe als we waren, er was geen tijd om te slapen want we moesten kijken.

Het was een geweldig leuke dag en Lisa en ik hebben genoten. We zijn blij met onze jaarkaarten want dat houdt in dat we veel vaker naar het strand gaan!