Jongehondendag 2009

Vandaag gingen Lisa en ik opnieuw voor een keuring.

Vorig jaar was ik daar al eens geweest bij de lieve keurmeester mevrouw Beenen. Dit jaar was er een Belgische keurmeester. Ik kwam gelijk Romeo tegen. Hij had zichzelf wat manieren bijgebracht en ik was ook in een goeie stemming dus dacht…ach ja…hij is ook wel de leukste reu van allemaal. We hebben even wat geknuffeld. Lisa moest als eerst geshowd worden. Aangezien zij gewend is om samen met mij te lopen, was de verwachting al niet heel hoog. Mijn zusje wilde graag bij mij zijn en na een tijdje oefenen deed ze het eindelijk goed bij Elles.

Ik moest bij vrouwtje blijven, want ik wilde Lisa aanmoedigen…alleen als ze mij hoorde blaffen, blafte ze terug en dat mocht niet. De vloer van de gymzaal was enorm glad en Lisa gleed alle kanten op in de ring. Daarna bleef ze stokstijf  staan en was ze het helemaal zat.

Ze had er geen plezier in. De keurmeester vond haar gebit niet mooi. Ze heeft inderdaad nog niet de prachtige tanden van mij, maar echt slecht staat het nou ook weer niet. Daarnaast vond de keurmeester dat ze koehakken had. Nou weet ik wel wat koehakken zijn gelukkig en ik kan jullie verzekeren…dat heeft Lisa niet, maar op de gladde vloer kon ze geen kant op.

Dus toen maar even tijdens de lunch een second opinion gevraagd over haar gebitje. Elles heeft altijd goed contact met Nederlands langst fokkende fokker…dus die mocht even naar Lisa’s blinkende tandjes kijken. En die keek even een paar keer goed en stelde ons gerust dat het allemaal wel wat meeviel. Ze heeft een wat krap kaakje en dat moet nog allemaal groeien…Net als Lisa zelf overigens. Dus het beugeltje kunnen we nog even achterwege laten voor haar

Na de pauze en wat broodjes werd ik mooi opgetut. Tante Elly vond mijn vacht erg mooi en nou…als die dat zegt, dan is het ook echt zo Mijn zusje Sammie mocht mijn andere riempje lenen en liep achter ons in de ring. Ik deed mijn best in de ring maar het duurde allemaal weer zoooooo lang. Aan het einde verloor ik mijn concentratie en wilde ik niet meer mijn best doen. Ik werd ook laatste, en mijn zusje Sammie werd eerste.

Dus dat verzachte nog wel een beetje de teleurstelling…is toch mijn zusje he

Dus Lisa en ik…beide laatste. De keurmeester vond mij iets te lang. Verder was ik wel okay geloof ik. Ik heb tegen Elles gezegd dat ik er geen zin meer in heb. Ik ga liever naar het bos of het strand in plaats van zon stomme keuring. Ik ben een gezonde vrolijke hond en kan mijn tijd beter besteden dan in zo’n muffige gymzaal. Ik ben Rhea, een echte huishond! En ik ben er trots op ook