Dagje Orvelte

Het was eigenlijk de bedoeling dat we vandaag naar Bourtange zouden gaan, een vestingstadje op de grens van Groningen en Duitsland. Maar al snel bleek dat de Tom Tom een off-day had en we geen ouderwetse papieren navigatie bij ons hadden. Lisa en ik  kunnen wel een lekker stuk vlees opspeuren….maar een hele vestingstad? Nee, daar zijn we niet voor geschikt. Dus reed Elles maar een beetje op gevoel naar Orvelte en werd er bij het tankstation een ouderwetse kaart van Nederland gekocht.

In Orvelte aangekomen, arriveerde er ook gelijk hele bussen met toeristen. Al snel leek het er wel op alsof we een soort van bekende Nederlanders waren. Uit alle hoeken kwamen er bezoekers op ons af en werd er heel veel “aaaaaah’s en ooooooh’s” geroepen.

Het was wel duidelijk dat veel mensen nog nooit een OES hadden gezien, want ze snapten niet dat Lisa mijn zusje was. Telkens werd er gevraagd waarom zij zwart is, en ik grijs. Ik zal vragen aan Elles of ze volgende keer een informatie flyer mee wil nemen als we dit soort uitstapjes gaan doen

Maar ik heb het voor elkaar gekregen om bij de beiden informatiehuisjes in Orvelte aandacht te krijgen van de meiden daarin. Helaas hadden ze geen brokje voor me achter hun toonbank Na al dat slenteren moet er natuurlijk wel weer op het bekende terras uitgerust worden. Daar werkte een ontzettend vriendelijk meisje die op haar jeugdige leeftijd al haar lach verloren was. Zelfs de schattige aanblik van Lisa en mij deed haar mondhoeken niet optillen. Het was voor haar zeer ongewenst en moeilijk om een tafeltje in de zon gereed te maken (Lees van de kettingen te ontdoen), want waarom wilden we niet gewoon in de schaduw zitten toch?

Als wraak gaf ze mijn bazinnetje beschimmeld brood, maar aangezien die altijd het eten goed bekijkt, bracht die het even terug naar de keuken. Lang leve het goeie personeel zullen we maar zeggen. Maar het twaalf-uurtje ging er toch wel goed in – en bleef er ook in gelukkig. Nog wat Britten die ons “very cute” vonden en een kat over het terras die ik wilde pakken…het was gezellig!

Daarna nog even op de foto met mijn zus, zodat deze dag ook weer in het plakboek kan.

De Tom Tom wist wel de terugweg weer te vinden, dus morgen gaan we gewapend met kaart en Tom richting Bourtange.