Druilerig maar toch op pad

Het regende de hele nacht aan een stuk door, en ik maakte mij al behoorlijk zorgen dat ons wekelijkse uitje naar het hondenbos letterlijk in het water zou vallen. Gelukkig hield het vanochtend op met regenen. Ik zei tegen Lisa dat het wel goed kwam en na de koffie kwam de rugtas te voorschijn, toen wist ik het zeker “hoera we gaan weer op pad”.
Elles ondervond geen enkel oponthoud op de weg en met een uurtje rijden kwamen wij weer veilig aan. Ik herken meestal de afslag en weet dan dat we in het hondenbos zijn.
Daarna is het steeds Lisa die me te vlug af is en zich naar voren gooit om bij de baas op schoot te kruipen. Elles kon amper nog auto rijden zo uitgelaten waren wij.

Het weer was niet zo heel erg best dus het was best wel rustig in het bos, wij kwamen alleen een jonge herder van 2 jaar tegen en verder geen hond. Men vond het zeker hondenweer.
Ze zijn het bos aan het omploegen en al de oude bomen worden verwijderd, dus wij moesten even aan de riem want zij maakten met die grote machine’s aardig kabaal en herrie.
Wij zijn benieuwd wat er voor terug komt, want er zijn toch wel heel veel bomen weggehaald.

Na een heerlijke wandeling en de heerlijke boslucht op gesnoven te hebben, gaan wij altijd even een hapje eten in ons favoriete restaurant “de Rosenboom” daar krijgen wij altijd een heerlijk geroosterd broodje en het koekje wat bij de koffie zit. Het was weer een geweldige dag en Lisa en ik kijken alweer verlangend uit naar het volgende weekend.
Laat de week maar weer snel omgaan des te eerder is het weer weekend.